| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ناامیدانه زدم تکیه بر دیوار حسرت ناامیدی نکشیدی که بدانی چه کشیدم |
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
توی آسمون دنیا هرکسی ستاره داره........
چراوقتی نوبت ماست آسمون جائی نداره......... واثه من تنهائی درده......... درد هیچ کس رو نداشتن........ هرگل پژمرده ای رو تو کویر سینه کاشتن.......... دیگه باورکردم اینو............. که باید تنها بمونم.......... تادم لحظه مردن شعر تنهائی بخونم...... |
|
RSS
|