نا امیدانه زدم تکیه بر دیوار حسرت.......

من از آنجا سر خوش و آزاد

              دیده میدوزم به دنیایی که چشم پر فسون تو

   راههایش را به چشم تار می سازد

                    دیده می دوزم به دنیایی که چشم ژر فسون تو

         همچنان در ظلمت رازش

                            گرد آن دیوار می سازد

نوشته شده توسط بهار در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386 ساعت 19:48 موضوع | لینک ثابت